Rachunkowość zabezpieczeń i jej podmioty

Prowadzenie rachunku w jednostkach gospodarczych nie powinno być samowolne. Dlatego ustanowiono prawo bilansowe, które jest kodeksem norm prawnych, który reguluje podstawowe zasady prowadzenia rachunku przez jednostkę gospodarczą. Rachunkowość zabezpieczeń jest właśnie takim kodeksem prawa bilansowego. Stosowanie tego typu rachunkowości nie jest wymogiem obligatoryjnym, jednakże zapewnia regularne zapisanie w księgach rachunkowych i sprawozdaniach zmian wartości instrumentu zabezpieczającego, którym może być każdy instrument pochodny, o ile można ustalić jego prawdziwą wartość. Rachunkowość zabezpieczeń jest ustanowiona prawnie: ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku (Dz. U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. nr 149, poz. 1674 z późn. zm.) W prostych słowach. W operacjach gospodarczych istnieje zawsze ryzyko. Żeby je ograniczyć, utworzyły się instrumenty pochodnie, czyli: transakcje terminowe, kontrakty, swap. Z tych instrumentów pochodnych część stanowią instrumenty przeznaczone do obrotu, a druga część instrumenty zabezpieczające. Te drugie minimalizują ryzyko zmian wpływających na wynik finansowy.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!